Informacja o szlakach



    GDAŃSK-OLIWA
  • OLIWA
    W dolinie nad Potokiem Oliwskim, ok. 10 km. na północ od Gdańska, u schyłku XIIw. ulokowany został klasztor cysterski. Pomieszczenia klasztorne, zabudowujące czworoboczny wirydarz otoczony krużgankami, przylegały do kościoła od strony południowej. We wschodnim skrzydle klasztoru (XIIw) znalazła swe miejsce się zakrystia, refektarz letni, karcer, klatka schodowa i sala konwentu; na piętrze zaś dormitorium. W skrzydle zachodnim (XIVw) umiejscowiony został mały refektarz zimowy, kuchnia, pomieszczenia konwersów i kaplica mariacka. Okres szczególnego rozkwitu klasztoru miał miejsce za rządów opata Jacka Rybińskiego (1740-82), który wybudował nowszą część Pałacu Opatów, założył ogród ozdobny, zaprojektowany przez największych mistrzów włoskich (dzisiejszy Park Oliwski), ufundował ambonę, dokonał renowacji kościoła Św. Jakuba oraz zainicjował budowę organów o 110 głosach. Śmierć opata Jacka oraz ówczesne warunki polityczne sprawiły, że klasztor zaczął podupadać. Klasztor był wcześniej wielokrotni niszczony i plądrowany. W roku 1350 doszło do pożaru (poza działaniami wojennymi), wskutek czego nieomalże doszczętnie spłonął kościół i klasztor, wyposażenie romańskie świątyni oraz prawie cała Oliwa.
  • Mechowo
    Wieś początkowo rycerska, darowana przez księcia pomorskiego Mściwoja II rycerzowi Radzisławowi z Darżlubia, który ok. 1300 sprzedał ją cystersom z Oliwy. W 1. poł. w. XIV otrzymała prawo chełmińskie. Następnie folwarczna, ok. 1600 z 18 zagrodami. 1772 własnością skarbu pruskiego, po sekularyzacji dóbr kościelnych. 1791-1843 dzierżawcą folwarku rodzina Hewelke. 1897 wieś rozparcelowana. Malowniczo położona, nad głębokim jarem wśród wzgórz. Owalnica z kościołem w centrum, po stronie pólnocnej.
  • Łęgowo
    Wieś wzmiankowana 1302, w owym czasie darowana cystersom oliwskim przez wojewodę gdańskiego Piotra Świecę oraz jego synów Jana I Wawrzyńca, dotychczasowych właścicieli. 1342 potwierdzenie własności przez wielkiego mistrza Ludolfa Königa w wielkim przywileju oliwskim. 1459, 1460, 1462 I 1576 plądrowana I grabiona. 1773 dobra klasztorne własnością skarbu pruskiego, wieś oddana osadnikom w wieczystą dzierżawę, z biegiem lat przeszła na ich własność. Plan owalnicowy (obecnie zniekształcony trasą szybkiego ruchu) z kościołem pośrodku wsi.
  • Rajkowy
    Miejscowość znana od 1224 roku, kiedy książę pomorski Sambor II nadał część tutejszych ziem klasztorowi w Oliwie, następnie w 1289 cała wieś znalazła się w posiadaniu cystersów oliwskich. Okres państwa zakonnego przyniósł Rajkowym odnowienie w 1439 roku wszystkich przywilejów, na podstawie przywileju wielkiego mistrza Pawła von Russdorf. W okresie przynależności do Korony Polskiej wieś wchodziła w skład starostwa gniewskiego. Z czasów wojen ze Szwedami znany jest leżący nad rzeką Wierzycą okrągły szaniec zwany "Zamczyskiem".
  • Różyny
    Pierwotny kościół ok. poł.w.XIV. Od 1614 do 1986- filia parafii w Łęgowie. Obecnie parafia Św. Wawrzyńca. Kościół, na fundamentach gotyckich, zbudowany staraniem przeora oliwskiego Iwona Rowedera w 1746 r. Akta wizytacyjne biskupa Włocławskiego z 15 V 1799 podają w wykazie dóbr cysterskich nazwisko - cystersa Iwo Rowende (kościół obsługiwali cystersi aż do kasaty opactwa oliwskiego).
  • Starzyno
    Wieś w 1220 wzmiankowana jako własność cystersów oliwskich, nadana im przez księcia pomorskiego Sambora I przed 1207, w zamian za odebrany Puck. Od 1235 występują odrębne nazwy dla wsi (Starzyno Duże) i należącego też do cystersów folwarku (Starzyno Małe, później Starzyński Dwór), wielokrotnie wymieniane w źródłach klasztoru z w. XIII i XIV. W 1398 wieś lokowana na prawie chełmińskim. Po sekularyzacji dóbr klasztornych 1772 własnością skarbu pruskiego i siedzibą domeny. Wieś owalno-placowa.
  • Starzyński Dwór
    Jak czytamy w Dziejach Pucka , grodzisko w Małym Starzynie zostało założone pomiędzy VI - X wiekiem. Miejscowość ta była dawnym dobrem rycerskim wykorzystywanym jako pałac myśliwski. Miejsce , na którym znajdowało się było z natury, trudno dostępne oraz mieściło się na rozwidleniu rzeki. Od XII Po raz pierwszy miejscowość ta jest wzmiankowana w 1235 roku jako folwark klasztorny. wieku do roku 1772 Starzyński Dwór był własnością cystersów oliwskich ( klucz dóbr cysterskich ). Posiadłość ta miała dla cystersów oliwskich duże znaczenie. W XV wieku dla własnych potrzeb mnisi utrzymywali tu statek i przystań. Folwark zapatrywał klasztor cystersów w żywność, którą transportowano drogą morską z przystani Trzęsin pod Puckiem do Oliwy. W 1552 roku cystersi wybudowali tu dla własnych potrzeb młyn. Inwestycja ta świadczy o tym, że wieś była w tym czasie bardzo rozwinięta. Od XVI wieku w Starzyńskim Dworze istnieje folwark dworski. Cystersi oliwscy traktowali Starzyński Dwór jako letnią rezydencję. Przysyłali tu również na rekonwalescencję chorych mnichów, szczególnie tych, którzy przechodzili ciężkie choroby. W1637 roku rekonwalescencji przebywał tu opat oliwski Jan Grabiński. Dwór w Starzyńskim Dworze usytuowany był na nieznacznym wzniesieniu. Został oddzielony od drogi niewielką rzeczka, stanowiącą dopływ Płutnicy i sztucznym stawem.
  • » strona główna
    powiększ mapę

    Oliwa
    Mechowo
    Rajkowy
    Łęgowo